Alleen op de wereld

Als ik op de wereld ben, en helemaal alleen, wat betekent dat dan?

 

Betekent het dat ik geen familie heb? Geen dierbare naasten om mijn leven mee te delen? Om mijn vreugde en mijn verdriet mee te beleven? Is dat wat er met `alleen´ wordt bedoeld? Alleen te midden van velen. Alleen, maar dan figuurlijk.

 

Of betekent het dat ik de laatst overgebleven persoon ben? Dat ik de enige mens ben die nog ronddwaalt op de wereld? Alleen, te midden van niemand. Alleen, en nog steeds figuurlijk.

 

Ho! Wacht even. Hoezo “…en nog steeds figuurlijk”? In dat laatste geval ben je toch echt wel heel letterlijk alleen: niet alleen zonder familie of vrienden, maar écht alleen: zonder andere mensen.

 

Oh, zie jij het zo? Maar, als je het zo bekijkt, vergeet je dan niet iets?

 

Wat dan?

 

Nou, dat je letterlijk gezien helemaal niet alleen kúnt zijn.

 

Hoezo niet?

 

Kijk, we zijn nogal geneigd om onze staat van zijn alleen maar binnen de grenzen van het menselijke te bekijken. Maar dat is best apart, want mensen staan niet op zichzelf. Mensen zijn niet los van de wereld. Ieder mens is verbonden met alles wat er om haar en hem heen is. Verbonden met alles.

ALLES

 

Letterlijk gezien: de aarde maakt iets, samen met de regen, de zon, en de wind. Dus samen maken ze iets, een wortel bijvoorbeeld. En wij eten de wortel. Dus de wortel maakt ons. En wij, wij maken weer de wortel: als we dood zijn en door de aarde worden opgenomen. Verbondenheid.

 

Praktisch gezien: we zijn voor ons leven afhankelijk van de andere dieren en de bronnen die de aarde biedt. We kunnen er niet zonder! We bestaan bij de gratie van de anderen. Denk maar aan de paarden die ons hebben geholpen met transport, werk, voeding. Zonder hen hadden we nu heel ergens anders gestaan. Samenleven in verbondenheid.

 

Iedereen is verbonden, iedereen is nooit alleen. Wat we alleen vaak vergeten, is om die verbondenheid te voelen en te koesteren. Om dankbaar te zijn voor die verbondenheid en die dankbaarheid uit te dragen.

 

Ja, okee. Als je het zo bekijkt ben je nooit alleen. Maar, verbondenheid koesteren? En uitdragen? Ik ga echt niet knuffelen met bomen, hoor! Ik ben niet gek…

 

Nee, niet gek, maar wel verbonden. En het enige dat je hoeft te doen om het gevoel van verbondenheid af te stoffen is dat jij je regelmatig voorstelt dat je verbonden bent. Dat je uit dezelfde aarde, hetzelfde water, hetzelfde licht, dezelfde moleculen, dezelfde energie bestaat als die boom. Je deelt je oorsprong, je hebt dezelfde basis. Je hebt enkel een andere verschijningsvorm. Dus als je nadenkt over verbondenheid, geef dan meer aandacht aan de gedeelde basis. Stop niet bij de grens van de verschijning – dat is veel te oppervlakkig. Verbondenheid komt niet vanuit je oppervlakte, dat komt vanuit je kern, je oorsprong. Geef daarom aandacht aan die oorsprong. Zie hem voor je. En herstel je verbondenheid met de wereld om je heen.

 

Laat je me weten of dit helpt in het afstoffen van jouw verbondenheid?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *