Zwembadfilosofie

De kleedkamer van een zwembad. Een plek waar wordt opgestart en afgerond, en waar die twee golfbewegingen elkaar kruisen.

 

Op een doordeweekse dag sta ik met mijn jongste in zo´n kleedkamer. Met ons nog een aantal anderen, die aan het afronden zijn. Normaal gesproken sluit ik me af voor gesprekken van anderen, maar mijn oren worden wakker wanneer deze zin valt: `Ik vind het veel erger als ze een dier mishandelen dan een mens.´

 

Interessante stelling, denk ik. En mijn gehoor sluit zich aan bij het gesprek.

 

Zinnen worden uitgewisseld. Over hoezeer het ze aan het hart gaat wanneer iemand niet goed voor haar kat zorgt. Over hoe de deur altijd openstaat voor de hond van dochterlief, en hoe die hond desnoods in hun eigenste huis wordt opgenomen als er niet meer goed voor gezorgd wordt. Over hoe die ene film, die met die hond die op z´n baas blijft wachten (Hachi), ze zo sterk raakt. Over hoe mooi dat is.

 

Mijn jongste en ik zijn omgekleed. Klaar om het water in te springen. Ik kijk naar de dames die hun dierenliefde bespreken en vraag me af: wat eten jullie vanavond? Karbonade, kippenpootje, rundergehakt, eendenborst of een visje misschien?

 

Als wij het hebben over dierenliefde gaat het vaak over liefde voor een select groepje dieren. Zonder blikken of blozen kunnen we zeggen echte dierenvrienden te zijn, terwijl we een hap nemen van een broodje ham. We gaan naar de dierentuin (wat op zich al een problematisch instituut is) en bewonderen daar de giraffen om vervolgens een zoo-burger te bestellen.

 

We zijn empathische wezens. We zijn in staat om liefde te voelen voor niet-menselijke wezens en die liefde ook te tonen. Een schitterende eigenschap. Ik stel voor dat we onze empathische kant nog meer cultiveren en ook laten doorwerken op ons bord.

 

En om je alvast op weg te helpen, is hier een recept voor een lekkere , diervrije, herfststoofpot. Ik hoor graag hoe het je heeft gesmaakt!

1 thought on “Zwembadfilosofie

  1. Hallo Merle,

    De naam van je website zette mij even op het verkeerde been. Ik ben geen dier, dacht, dus dit kan ik aan me voorbij laten gaan. Toch maar eens aan een blog begonnen. Daarin spreek je van niet-menselijke wezens, gelukkig! Zucht.
    Om meteen maar op bovenstaande gedachtespinsels in te gaan: waarom vind je het vreemd dat mensen alles voor levende dieren over hebben, en dan toch in een moeite door vlees op het menu hebben (je weet niet of dat zo is)? Als dieren een goed leven hebben, heb ik daar geen enkele moeite mee. Ik heet zelden vlees, maar dat is eerder omdat het fokken van dieren voor consumptie het milieu behoorlijk belast. Bovendien hebben we voor onze gezondheid heel weinig vlees nodig en zijn er tal van vervangers. Als jij geen schoeisel of tassen van leer draagt, is dat mooi, maar evenmin noodzakelijk. Laten we de dieren goed verzorgen en niet vergeten dat mensen toch altijd nog een of meer treetjes hoger staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.